
شهرداری در بازی حساس مسابقات wasl (به قول سایت مسابقات، رقابت سنگینوزنها) در آخرین صدمثانیه با پرتاب هایک گیوکچایان (۴ امتیاز آخر) بازی را واگذار کرد.
این مسابقه جذاب و پایاپای بود؛ جایی که بارها جای برنده و بازنده جابهجا شد، کوارترهای نفسگیر: ۲۶-۲۵، ۲۲-۲۲، ۱۹-۱۸، ۱۹-۱۷ ، مسابقهای که قلبها را به تپش انداخت، اما در پایان شهرداری نتوانست پیروز این مسابقه حماسی باشد.
اما اگر شهرداری پیروز این بازی هم میشد، چند نکته مهم را نباید فراموش میکردیم:
– بازی در تهران، قاتل بزرگ شهرداری است.
شهرداری در آسیا میزبان نیست و مهمان سالنی غریبه است؛ جایی که هم رنج سفر را تحمل میکند و هم از قدرت برترش یعنی هوادارانش محروم میماند. بیشک، شهرداری در گرگان با حضور پنج هزار هوادار آتشین خودش این تیم الریاضی را با حداقل ۱۰ امتیاز اختلاف شکست میداد.
– یارگیری خارجی ضعیف برای رقابتهای آسیایی.
پری پتی حتی بیشتر از انتظار ظاهر شده، اما برای برابری با تیمهای متمول رقیب، نیاز به خارجی سوم داریم. ساجس بعد از دو شکست، دو خارجی خود را تغییر میدهد و در ترکیب کلی، ۴ بازیکن خارجی دارد. الریاضی هم سه خارجی قابلتوجه دارد. در جدول پرترافیک و فشرده لیگ و آسیا، خارجی سوم بیش از پیش لازم به نظر میرسد.
– پرداخت بهموقع حقوق بازیکنان.
قسمت اول حقوق بازیکنان درست و بهموقع پرداخت نشده؛ اتفاقی که در ده سال اخیر در تیم بسکتبال شهرداری ندیده بودیم. همانقدر که تلاش بازیکنان و مربیان در داخل زمین اثرگذار است، مدیریت کلان تیم هم نقش کلیدی دارد. انتظار از مدیران شهرداری این است که برای تیمی که نماینده ایران در آسیا است، حمایت قاطعتری انجام دهند.
آقایان، بازی در سالن گرگان شدنی و عملی است؛ فقط پول، اراده و برنامهریزی میخواهد. همه نکاتی که فیبا آسیا خواسته، قابل دستیابی است. بیایید کاری کنیم که نام شهرداری گرگان این بار در آسیا بدرخشد!
✍🏻مهندس نوید چلنگر



